Omgaan met hoger bewustzijn – de essentie van het leven

Suus vertelt over het omgaan met hoger bewustzijn. Ze zegt: “De essentie van het leven, een grote levensvraag waar ik mij veel mee bezig houd. Ik probeer mijn psychische gesteldheid uit te pluizen. Is het een psychiatrisch probleem, een spirituele ervaring of wellicht beide?”

Het afgelopen half jaar kost het leven mij veel energie

Het is overprikkelend en brengt mij regelmatig is een depressieve staat van zijn. Is dit het nu? Is dit wat er van mij overgebleven is? Een persoon die haar werk net weet aan te kunnen, die op haar vrije dagen moet bijtanken om een volgende werkdag weer aan te kunnen. Slapeloze nachten, nadenken, piekeren en gefrustreerd raken omdat slapen niet lukt. Ik kan niet zeggen dat ik blij met mijzelf of met het leven ben.

Naast mijn autisme, heb ik ook last van psychotische, depressieve en angst klachten. Ik heb tientallen boeken gelezen en sites afgestruind om antwoorden voor mijzelf te vinden. Om zelf mijn eigen diagnose te stellen. Iets wat natuurlijk helemaal niet lukt.

Wat als autisme te maken heeft met een hoger bewustzijn?

Zo gevoelig zijn dat je naast deze werkelijkheid een andere werkelijkheid ervaart en die zo overweldigend is waardoor je overprikkeld raakt, blokkeert en jezelf opsluit in jezelf? Uit zelfbescherming?

Bijna mijn hele leven ervaar ik een heel andere wereld naast ons aardse bestaan. Ik zie en praat met overleden mensen en heb contact met krachtdieren. Vaak fijn en soms ook beangstigend. Als ik mij goed voel kan ik hierin goed grenzen aangeven om niet overdonderd te raken van alle input die ik ontvang. Je kunt je afvragen of dit psychotische klachten zijn of spirituele ervaringen. Spirituele ervaringen klinken in mijn oren een stuk fijner.

Veel mensen ervaren tijdens een psychose een spirituele ervaring die hun kijk op het leven verandert? Wat nu als we al deze mensen door een andere bril zouden bekijken. Is het een psychiatrisch probleem of een ontwaken? Als dat het geval is, is een heel andere aanpak noodzakelijk om ervoor te zorgen dat ze niet nog verder afraken van hun essentie. Wat als we allemaal geroepen worden om wederom in contact te komen met de bron waar we vandaan zijn gekomen, onze essentie?

Mag ik beide werelden omarmen?

Mijn brein draait overuren omdat ik het nog kan bewijzen, nog kan ontkennen. Is het mogelijk, voor mij, om beide werelden te omarmen en eindelijk de rust en acceptatie te vinden in wie ik ben? Het is een diepgeworteld verlangen, die blijft opduiken. Een verlangen naar iets wat ik maar niet lijk te vinden. Ben ik dan zo van mijn pad geraakt of is dit juist een raadgever, een kompas wat ik mag blijven volgen?

Ik blijf op onderzoek uitgaan en hoop zo steeds meer helderheid voor mijzelf te vinden en mijn leven te leven zoals ik ben, zoals ik bedoeld ben.
Eerder gepost op psychosenet

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.